Je hebt het al wel gezien denk ik: ik zet al enkele weken niet veel meer op mijn blog. Aanvankelijk werkte ik er met veel enthousiasme aan -ik beschouwde het als een spannend experiment - maar ik moet constateren dat er weliswaar iedere dag een 30-tal bezoekers komt, maar dat er eigenlijk niemand reageert.En dat reageren was nou net waar het mij om te doen was.... Ik heb diverse malen uitgelegd hoe je moet reageren; ook dat heeft niet geholpen. Voorlopig laat ik mijn blog nu dus maar op een laag pitje staan sudderen. Mocht er een overweldigend aantal reacties komen dat mij aanspoort om toch verder te gaan, dan zal ik daaraan graag gehoor geven......

groet Vin

We schrijven 25 februari. Sjan B. uit Waalwijk neemt het op voor de stadsdichter in De Waalwijker:

Ach Tooske,

wè d'en eeuwigen sunt,

dègge d'n stadsdichter ni snappe kunt

Ge hai heul wè van um kenne lere,

om dan misschien zóveul te affesere

dagge 'm volgend jaor op kant vollege

Dan kende twee jaore lang probere

Oos vur jou 'kloempe' te interessere

Kijk, dat vind ik nou leuk. Je ziet: smaken verschillen nu eenmaal.En: Sjan: bedankt voor je reactie.

Houdoe...

Hoi lezer dezes

In de Waalwijker van deze zondag was 't lachu geblaozuh:

'De stadsdichter van Wolk,

Ze laote hum begaon.

Hij praot tege 't volk,

Mèr wie kan't um vurstaon?

Doet toch niej zo duur

En praot oew ège taol

En ... op den langen duur

Vurstaon we't allemaol!

'k Kan er niks van snappe,

messchient zij'k te lomp!

Gaot er mèr meej kappe ...

'ne "kloemp" wor nooit 'nen klomp.

aldus ene Toos Schoondermark. Ik heb natuurlijk meteen gevraagd in mijn vriendenkring om het voor mij te vertalen; Toos vindt 't allemaal te moeilijk en 't moet over 'kloempen' gaan.....

Wie van jullie Toos wil pareren of haar groot gelijk geven: mail naar redactie@waalwijker.nl o.v.v. Mag ik even??

Ben benieuwd!

Groet!!!

Help, het aantal Waalwijkers daalt!!!

De wipkipjes in de speeltuin die zijn steeds vaker vrij;

steeds minder stoeltjes zie ik in de klas van juf De Haas.

Steeds minder kinderstemmetjes en liedjes horen wij

in onze straat: het inwonertal is wéér gedaald, helaas!

Heren? Hoe staat het nu met onze fiere manlijkheid?

Met die bronstige brul die ooit ’t vrouwenhart opjoeg?

Moet er misschien wat vaker ’n eitje bij het  ontbijt,

of nemen we maar zo’n viagrapilletje (is 1 wel genoeg?)

En dames? Wat dunkt u? Neemt u het heft in handen?

Gaan we weer fijn aan de slag in de hobbykamer thuis?

Wellicht ‘n prikactie bij Durex? En mocht dát verzanden,

dan komt uw eigen stadsdichter direct bij u aan huis!!

http://stadsdichterwaalwijk.blogeiland.nl

Een Waalwijkse dominee gaat het eens met U2 proberen(waarschijnlijk vertaalt hij dat met 'Ook Gij' )

'n Dominee uit Waalwijk-Zuid

verkondigt het U2-geluid

Op Bloody Sunday jaagt

hij 't volk zo onversaagd,

In the name of love de kerk uit

Waspik 750 jaar jong

Door water overstroomd,  door vuur en vlam

geschroeid

je bent met stuipen en eeuwige stampei

gegroeid

tegen de klippen van rampspoed op

tot een jeugdigheid die je nooit eerder

bezat

wortel en tak bleken bestand tegen

de bijl

van deportaties ziektes epidemieën

oorlog en god weet wat méér

onheil

het steeds weer gekortwiekte leven

herpakte zich, steeds anders,

alleen jouw naam die is gebleven

en zelfs dat niet

Lang leve Waspik,

Waespijck io vivat!!

Gisteren was het 25 jaar geleden dat Lia en ik elkaar het ja-woord gaven. Leuke dag geweest, en een mooie aanleiding om het gedichtje voor deze dag nog eens boven water te halen.

Weliswaar van de Waalwijker, maar toch! Het was een leuk, vrolijk interview; hopelijk leest de lezer dat ook zo. Wat wel héél erg is, is de lay-out van dat gedichtje. Het moet zo:

Hebt u dat nou ook? Of ben ík nou raar...?

Dan kom je er nét lekker in, in zo'n jaar,

en dan is 't alweer voorbij, en kan je

weer opnieúw aan de bollen en de champagne

Yo brothers + sisters, A new year is bound to begin, and so is my latest poem. Listen to this:

Nieuwe kansen

'Zalig Nieuwjaar' begon mijnheer pastoor de mis,

maar z’n stem klonk hol in een nogal lege kerk.

Het komt zoals het komt, prevelde de eerwaarde:

als niemand wil luisteren dan is dat Gods werk!

'Een gezond, sportief Nieuwjaar' was de RKC-slogan,

en: ‘Dit jaar nestelen we ons in het befaamde linkerrijtje!

’We gaan Europa in… Dat ríjtje klopt! ’t Is wel van

de Jupiler-league, maar ach, niet zeuren … futiliteitje!'

Gelukkig Nieuwjaar' knikten stijfjes de coalitiegenoten.

Onze visie: Waalwijks middenstand moet op de schop.

Door het parkeerbeleid worden wel winkels gesloten

maar onze ego’s vullen die vrije ruimte wel weer op!

'Een sfeervol Nieuwjaar' wuifde Weids Waalwijk u toe,

met een ‘Winterboulevard zonder weerga’ als besluit.

Te weinig weerga, te dure dukaten en géén ‘weten hoe’,

zo heeft W W ’t bij deze gelegenheid tamelijk verbruid.

Maar allez. ’n Nieuw jaar, nieuwe kansen! Niet nukken!

Bijna alles is oplosbaar, dus voel je opnieuw uitgedaagd!

Als we onzelfzuchtig doen wat er van ons wordt gevraagd,

dan moet het in 2007 toch zeker helemaal gaan lukken!!!

Alvast een prettige jaar- (en stof-)wisseling allemaal.

Zo, het gevecht is beslist, het gedicht is af, nu.Ik draag het op aan Ine!

kerst is een wollen vacht die

het ijs uit onze botten drijft

weerloos als pasgeborenen

laten we ons meevoeren

op de golven van een stille

stille nacht

laat deze reis eindeloos zijn

en laten wij mild zijn als

de geur van mirre

en zacht

Hoi allemaal,Gek eigenlijk, ruim 300 keer is er al ingelogd op mijn weblog, maar toch schrijven veel van al die kijkers maar weinig als reactie. Komt dat? Een gunstige uitzondering is die lieve Marian, moeder van een van mijn favoriete leerlingen, Annemarie van Nistelrooij (vwo 6). Marian maakt deel uit van de oudervereniging van het Cambreur College en doet dat met zo ongelooflijk veel liefde en energie dat mij de tranen bijkans in de ogen springen bij de gedachte alleen al dat zij onze school zou verlaten. We moeten altijd als we elkaar zien "ff knuffele" of een vuile mop uitwisselen en dan kan ik er weer een tijdje tegen. Marian is een en al positivisme. You bet!!!Het gedichtje waarover zij spreekt laat ik hier bijgaan, voor de schoolverlaters dus (en hebben wij niet allen een school verlaten, ooit?) Ik kom op mijn oude school nog heel vaak terug, niet alleen letterlijk als docent Nederlands, maar ook in gedachten, als leerling van 'het Kennedy'...

Vaarwel

Jouw voetstap op de trappen

en op de drempels van menig lokaal

Jij leefde hier, jarenlang

Van het wezen van deze school

maak je -onuitwisbaar – deel uit

Was je stil, was je chaos,

iets van jou heeft zich

onzichtbaar

vastgezet in hart en steen,

heeft vormgegeven aan

wat we nu zijn

samen

Daarvoor: dank je wel